I'm half way there

خیلی عجیب است

این حسی که احساس کنی تلاش هایت دارد به جایی می رسد و بعد بترسی از نرسیدن و عقب رفتن و از دست دادن هر انچه تا کنون با چنگ و دندان به آن دست یافته ای.

قرار است سرنوشت مرا کجا ببرد کجا نگهم دارد کجا روزهای پیش رویم را بسازد ؟

تا اینجا دوان دوان آمدم، نفس نفس زدم، اشک ریختم، شب ها بیدار ماندم و حالا نزدیک است... خیلی نزدیک... و خیلی دور...

شکست را نپذیرفتم، نشستم، زانو زدم، ایستادم، دویدم... در چند قدمیم است، رویای یک زندگی تازه، آینده ای جدید در دنیایی که به ظاهر به ناامیدی می تازد...

ققط می دانم تا نیمه ی راه را آمده ام، قدم محکم کرده ام، بیدی نیستم که در دست طوفان هم حتی بلرزد.

چه خواهد شد ؟