I fell out of love

مردم معمولن داخل عشق می افتن، من بیرون اون

گاهی وقتها فکر می کنم ببشتر از اونکه بخوام تجربه کنم، دوست دارم تماشا کنم، ببینم، گوش بدم یا در موردش بخونم. من نویسنده ایم که شخصیت هایی رو خلق می کنه تا تئاتری رو بازی کنن که اون خالقشه. من جزئی از اون تئاتر نیستم. آخری باری که بودم سخت زمین خوردم.

احساسم نسبت به خودم بازیکن اضافه ست. چطور عشق برای من اتفاق نیفتاده؟ نباید زودتر می افتاد؟ نباید واقعی تر می بود؟ نباید آغوش می داشت و بوسه می زد و ...

روزای معمولی خوبیه و من خوشحالم و خدایان رو سپاس میگم بخاطرشون ولی ... نمیدونم ولی چی... ولی نداره...

پ.ن: outta this world