People hate me

آدمها از من متنفرند انگار...

یا شاید من از آدمها نفرت پیدا کرده ام و حواسم نیست این یک احساس مشترک شده.

احساس می کنم نمیخواهند توی جمع هایشان باشم و حتی اگر باشم هم اضافه ام. نباید حرفی بزنم، نباید از خودم بگویم. خسته می شوند. کسل کننده ام. و من زمانی فکر می کردم اگر از سد ظاهر بگذریم، که انقدر زیبا و جذاب و دوست داشتنی نیستم، شاید اگر آدمها درونم را ببینند از هم نشینی ام لذت ببرند. ولی نه...

من تنهام... و من یک روح افسرده ام که باعث شده مردم از من فرار کنند.