بارها و بارها تلاش کردم و قسم میخورم با تمام وجودم خواستم که متعلق باشم به اینجا، به این مردم و افکارشون و اعتقاداتشون ولی هیچوقت... هیچوقت نتونستم جزئی ازشون باشم..
من توی زندگی قبلیم باید جایی غیر از ایران زندگی می کردیم. باور کنین راست میگم، استادی که از خارج کشور اومده بود بعد از سالهای زیاد به من حس خونه میداد... حس اینکه الان جای من اینجا نیست. .
من دارم تلاش خودمو می کنم ولی...
پس کی نوبت من میشه؟
پ.ن: کریسمس اومد و عکسای نیویورک برفی و باز ...
Oh babe meet me at Tompkins square park
برچسب:
نویسنده: نیکی حکیمی