من خیال پردازی را دوست دارم، یک وقتهایی شده حتی ولم بکنی، ابر خیالم چنان بزرگ می شود که حتی دیگر قادر نیستم اطرافم را ببینم.
آی نیویورک دوست داشتنی من... خبر نداری و شاید هم داری که انگار و شاید و ... حتماً در حال نزدیک شدن به توئم. نه به کس گویم و نه کس از من شنود اما حس می کنم که اینبار با دستهای خودم و قدم خودم و تلاش خودم و همه ی زمین خوردن ها و نامهربانی هایی که از زمین و زمان و آدمهایش دیدم و چشیدم نزدیک توئم و اینبار تو را... من در پارک تامزکین اسکوئر ملاقات می کنم و امیدوارم...
دنیای واقعی دور و برم و من دست دراز می کنی به هر بند و نخی که مرا به تو برساند
آه نیویورک دوست داشتنی من...
Oh babe meet me at Tompskin Square Park
I waa hold you in the dawn
for one last time
Just one last time
Tompskin Square Park by Mumford'n Sons
برچسب:
نویسنده: نیکی حکیمی