People are so fucking scary!

من اینجایی که هستم حس می کنم به قدری آدمای مختلف و متنوع با خصوصیات زیاد دیدم که دیگه هیچ نوع شخصیت دیگه ای نیست که نشناسم و تقریباً همه مدلیش رو دیدم.

مدلی که توی صورتت ماسک می زنه و پشت سرت صفحه می زاره و حتی حاضر تو رو توی دید بقیه خراب کنه.

مدلی که خودشو برتر می بینه ( به قصد ضربه زدن) و مدل حرف زدنش جوریه که می خواد کوچیک و ضعیفت کنه ( فقط براای منم نیستا یعنی از بقیه هم پرسیدم با این طرف همشون همین احساس رو دارن.)

مدلی که گاسیپ می کنه.

مدلی که دنبال جلب توجهه.

مدلی که همزمان به صد نفر پیشنهاد دوستی میده با دوست صمیمیت دوست میشه و وقتی دستش رو میشه که در اصل با کس دیگه ای دوسته به دوست صمیمیت جوری مسئله رو توضیح میده و همه چیز رو می چرخونه که دوست صمیمیت رو مقصر، گناهکار، پارانوید و دیوانه نشون بده.

پوووووف مخم سوت کشید. یه چیزایی سرجاشون نیست اینجا و راستش می ترسم.

به خصوص از مدل دوم، چون کم حرف می زنه. وقتی باهاش حرف می زنی حس می کنی داری با ربات صحبت می کنی. این مدلی دیده بودین ؟ طرف سرده، خشکه، شوخی هاش زمخته و اینکه راست راست بهت توهین می کنه و وقتی تو بهت برمیخوره بهت میگه باید بری خودتو مشاور نشون بدی! WTF! You're the fucking crazy one!

نظرتون چیه یکم راهنماییم کنین؟ از دست این آدمای متنوع دارم دیوونه میشم.

"من" یعنی نمیشه جمع و جور بشینی و کار به کسی نداشته باشی؟ حتمن باید با همه به خصوص مرموزا و ترسناکا دوست بشی تا بشناسیشون؟

امضا : منِ وحشت زده!