The Yearning

میاد خونه. عطر جدیدی که برای خودش خریده رو باز می کنه. یکمی می زنه گوشه ی یقه ش و میشینه پشت میز. لپ تاپ رو باز می کنه. توی پوشه ها دنبال یه آهنگ خاص میگیرده و یه دفعه روی Empyrium وایمیسه.

ترک Yearning رو انتخاب می کنه و به این فکر می کنی آیا باید مثبت فکر کنه و امیدوار باشه یا خنثی. روی خط باریک بین امید و ناامیدی بایسته و به هیچ چیز فکر نکنه.

بده که همش ناراحتی هامو میارم اینجا ولی اینجا دیگه مال خودمه دیگه. دیگه کسی نمی تونه بگه چرا و چطور چون اینجا خودمم دیگه. خودمم و یه دنیا امید و آرزو برای جواب دادن همه ی تلاشهام.

آقامون چستر ببنینگتون می فرمودند :

I tried so hard

And got this far

But in the end

It doesn't even matter

من تلاش کردم. ولی هنوز نرسیدم. می رسم یعنی ؟ ایمان داشته باشم یا همش پوچه ؟

P.S : Yearning by Empyrium